Oświeceniowcy, a Sarmaci

Sarmata – wzór polskiego szlachcica. Sarmaci mieszkali na wsi, trzymali się kurczowo tradycji i darzyli ogromną nienawiścią zmiany wokół siebie. Przez wiele lat żyli spokojnie, ale kiedy na tron zasiadł Stanisław August Poniatowski wiele się zmieniło. Do Polski zaczęła napływać kultura oświecenia, a wraz z nią zmiany. Oświeceniowcy stanowili kontrast z Sarmacją, jedni woleli życie w mieści, drudzy na wsi. Ideolodzy oświecenia w swoich dziełach rozpływali się wśród zalet życia na wsi, ale woleli życie w mieście. Tam nie tylko żyło im się lepiej, ale również mogli podszeptywać do ucha Stanisława Augusta projekty reform, skargi i zwykłe plotki. Sarmaci, czujący się prawdziwi Polakami z niesmakiem patrzyli na nowe mody i dalej trzymali się starej, dobrej, niezmiennej wsi. Sarmaci trzymali się konkretów, podczas gdy myślenie abstrakcyjne było popularne w oświeceniu. Pomimo wielu problemów, spór ten nie zakończył się konfrontacją Sarmatów i oświeceniowców. Nowe pokolenie było w stanie połączyć tradycję narodową z nowoczesnymi ideami. Lecz spór ten zostawił ślad w umysłach przyszłych pokoleń. Do dziś miasto jest kojarzone z postępem i nowoczesnością natomiast wieś zawsze była bezimienna, znana i piękna. Jedno bez drugiego nie może istnieć, a więc jedno drugiego potrzebuje. Ich poglądy niesamowicie wpłynęły na sposoby kreowania polityki państwowej, wtedy i dziś.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.